سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء استقلال و آزادى ] زمان : 7 آبان 1357 / 26 ذى القعدة 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : آزادى و استقلال ، دو خواست مشروع ملت ايران حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج بسم اللَّه الرحمن الرحيم از اينكه نمىتوانم زياد با آقايان تماس بگيرم به واسطهء سنم ، به واسطهء ضعف حالم و اينها ، خيلى معذرت مىخواهم ؛ و بين من و شما آقايان ، هيچ حجابى نيست كه اگر كسى با من كارى داشته باشد ؛ من همه را مىپذيرم ، با همه برادر هستم و علاقه‌مندم به شما آقايانى كه در خارج كشور براى ملت خودتان و براى اسلام خدمت مىكنيد ، لكن اينكه نمىتوانم زياد بيايم بيرون ، با شما تماس بگيرم ، جهتى [ ندارد ] جز اينكه هم يك كارهاى زيادى دارم و هم وقتم كم است و هم سنم زياد است ، كه اين حال را ندارم از اين جهت ؛ نه اين است كه نخواهم با آقايان تماس بگيرم . من مايلم كه با همهء آقايان هميشه تماس داشته باشم ، و تقدير و تشكر كنم از شما جوانها كه در خارج ايران خودتان اشتغال به ، هم تحصيل داريد و هم مسلمان هستيد و هم خدمت به اسلام و مسلمين مىكنيد . مطلب اول : آزادى ما حرف تازه‌اى هم نداريم ؛ حرف ما هميشه يك مطلب بوده است . از اولى كه اين نهضت اسلامى ، قريب پانزده سال يا بيشتر از پانزده سال هست كه ظهور پيدا كرد تا حالا ، البته مراحلى بر آن گذشته است و گاهى وقتها تند مىرفته ، گاهى وقتها كُند مىرفته است تا حالا كه به حمد اللَّه به اوج خودش رسيده است ، حرف [ ما ] از اول ، آن چيزى كه ما از اول صحبتش را داريم و دنبالش را گرفته‌ايم ، اين است كه ما براى ملت ايران دوتا مطلب مىخواهيم ، و اين دوتا مطلب هم ، دوتا مطلب مشروعى است كه همهء جوامع بشرى كه منحرف نشده‌اند از انسانيت ، قبول دارند : يكى اينكه يك ملت سى ميليونى ، سى و پنج ميليونى ، در اختناق است . پنجاه سال اين ملت سى ميليونى در حال اختناق و در حال